Woensdag, 10 februari 2016
Sneeuw in Florida??
Gisteren vielen onze ogen al om 20.45 dicht. Gezonde moeheid noemen we dat. Het veel buiten zijn in de (echt wel) frisse lucht, de wandelingetjes die we doen, daar slaap je goed van. En dus zijn we zo rond 6 uur weer wakker. Maar dat geeft niet, we hebben veel uren in de dag. We doen eerst rustig aan, lummelen wat, ik heb even gebeld via Facebook met Mariecke (en we zagen dat Polleke, Sammie en Scrufje alle drie nog "'n bietsjke meuch" waren. Alleen Scruf deed even een oog open.
We hebben weer een ontbijtje gegeten beneden, het is elke morgen zo goed als leeg, en zaten om 8 uur in de auto. Gelukkig gaan de natuurparkjes allemaal vroeg open.
We reden bij het hotel de I-10 op en namen de brug over de baai. Na de baai reden we richting kust en de eerste stop was Garcon Point, waar we een trailtje wilden lopen. Het werd maar een héél kort trailtje want het stond blank. Het zag er althans wel mooi uit.

Daarna reden we de (tol)brug over Pensacola Bay / East Bay over waarna we uitkwamen in Gulf Breeze. Onze stop daar was Naval Live Oaks Nature Preserve. Bij het visitor center hebben we een trailtje gedaan en daarna wilden we nog een andere doen, maar uiteindelijk zijn we omgedraaid, deze leek helemaal buiten gebruik. Bij het visitor center hebben we ook nog een stukje over het strand aan de English Navy Cove (de baai) gelopen. Heel erg mooi.

We moesten daarna alweer een (tol)brug over naar Pensacola Beach. We hebben hier even rondgekeken maar heel veel was er niet. We zijn doorgereden richting Navarre Beach langs mooie huizen en tot bij een parkeerplaats in de Gulf Islands National Seashore. Hier zijn we even naar het strand geweest. Wit en zo mooi!
Terug in Pensacola Beach hebben we een hoodie gekocht en een broodje van Subway, alle foot longs kosten deze maand maar $ 6. We hadden chicken teryaki met sweet onion saus, zooooooo lekker!! Ook hebben we een doos met koeken gekocht, ze kwamen net uit de oven. We hebben 4 verschillende soorten.
We wilden kijken of we bij Fort Pickins misschien uit de wind konden picknicken, maar helaas. Een half broodje hebben we in de auto opgegeten.

De weg naar Fort Pickins (onderdeel van de National Parks Service) was onwerkelijk, net of je op een andere planeet zat. Overal spierwit zand, het leek wel sneeuw. Zo wit hebben we het strand nog nooit ergens gezien, zo ontzettend mooi!!

Het fort zelf vonden we niet veel aan, maar er liep een pad langs en dat hebben we een stuk gelopen, dezelfde weg weer terug. In het visitor center van Fort Pickins was dezelfde ranger aanwezig die 2 dagen geleden in Fort Barancas was, hij herkende ons ook nog.

Op de terugweg het park uit zijn we nog op 2 plaatsen aan het strand gestopt. We bleven het ontzettend bizar en mooi vinden. Maar de zonnebril moest echt op. De weg zal er ook elke dag schoongeveegd moeten worden, er lag nu al meer zand op dan toen we aankwamen.

Omdat het nog zo vroeg was zijn we weer naar de Naval Air Station gereden. We wilden naar de cemetery, maar de guard zei dat we daar de andere ingang voor moesten hebben (we hadden net helemaal omgereden omdat die andere ingang voor "gewone" mensen niet meer toegankelijk is sinds 1 februari. Bij de andere ingang zou er ook een background check worden gedaan, haha, ze zouden niet veel vinden. We zijn dus gewoon doorgereden naar Fort Barancas, daar waren 2 trailtjes waar we eerder deze week geen tijd voor hadden gehad. Ze waren allebei leuk en we hebben weer wat meters in de benen.

We waren aan het twijfelen of we downtown Pensacola zouden doen, maar daar hadden we geen zin meer in. We zijn via de scenic highway langs de baai naar ons hotel gereden, we liggen tenslotte aan die weg. Onderweg hebben we nog een kleine shake gehaald bij McDonalds. We waren net voor half 5 thuis.
Ik heb mijn werk weer gedaan, reservering en e-mails afgehandeld, even wat afgehandeld met Emma en Mariecke, het verslag gemaakt, foto's op de usb stick gezet. Ondertussen zorgt Jacky voor het huishouden (inpakken, want morgen vertrekken we hier) en voor het eten zorgen. LOL. We hadden nog een 2e tv dinner (die van gisteren was niet lekker), chicken parmesan, en die was wel lekker. Ook nog wat rauwe groenten met een ranch dipje en coleslaw. En we hebben nog een stukje pecan pie over. We zullen vannacht wel weer goed slapen!

    
kamer 270, Quality Inn Scenic Highway, Pensacola

Het weer: strak blauw, koud en toch alweer noordenwind. Zou het morgen dan echt warmer zijn???

Donderdag, 11 februari 2016
Eindelijk... de sneeuw is weg
Zo, ons laatste ontbijtje in dit hotel. Het is ons hier zeer goed bevallen. Mooie kamer, goede bedden met heerlijke kussens en een goede service.
Wat een verschil in temperatuur ineens vandaag. We hoefden geen winterkleren meer aan. Lekker zonnig en de koude wind was verdwenen.
Rond 8.15 vertrokken we via de I-10 richting Niceville. Hier hebben we vannacht ons hotel. Maar eerst een rondje om de Choctawhatchee Bay.
We zijn begonnen in het Fred Gannon Rocky Bayou State Park. Zoals de naam al zegt, dit ligt aan de Rocky Bayou. We hebben hier alle trails gelopen. Eerst de Sandy Pine trail, daarna de Rocky Bayou trail en als laatste de Red Cedar trail. We vonden dit een heel mooi park en beslist de moeite waard.

Daarna ging het verder om de baai naar Grayton Beach State Park. Onderweg hebben we wel nog even getankt en een stuk breakfast pizza (???) gekocht om iets te schnebbelen.
Op weg naar het volgende state park zijn we nog even gestopt bij een Publix in Seagrove Beach om de lunch voor onze picknick te kopen. Via deze plaats en ook via Seaside kwamen we in Grayton Beach State Park. Wat een leuke en gezellige plaatsen zijn dit. Morgen willen we hier even rondwandelen. In het state park hebben we een rondje camping gedaan om te kijken hoe "ons" plekje er uit zag. Ook hier hadden we een goede keuze gemaakt. We vonden het een mooie camping met toch wel veel mooie plekjes. Daarna naar het eindpunt in het park gereden en hier hebben we de Nature trail door de duinen gelopen. Beetje door de duinen en een beetje door de bosjes. We zijn nog even op het strand gewest en ook hier is het strandzand spierwit. Dat blijft toch heel apart.

Daarna was Topsail Hill State Park aan de beurt. We waren heel blij dat we de annual pass van de Florida State Parks hebben want we waren hier zó weer weg. Dat was dus een rondje op de car park en weer naar de uitgang. We wilden hier ook gaan wandelen maar om bij de trailheads te komen moest je eerst een paar mijl lopen en dan kon je pas aan de echte wandeling beginnen. Je kon met de auto niet verder komen dan de car park. En, daar hadden we dus geen zin in.
Dus op weg naar ons laatste state park van vandaag: Henderson Beach. Dit stelde niet veel voor en was eigenlijk alleen maar een grote parkeerplaats in de duinen. We hebben hier zitten picknicken en wat waaide het weer. Het was er behoorlijk koud. Dus snel wat gegeten en weer vertrokken. Aan de overkant van de weg lag een Walmart en aangezien we al een paar dagen niet meer in een Walmart zijn geweest, werd het weer hoog tijd. We beginnen zowat afkickverschijnselen te krijgen. Wat M&M's gekocht in lekkere smaakjes en snoepjes voor in de auto.

We wilden nog naar de Harborwalk Village in Destin maar door de drukte op de weg zagen we het te laat. We hadden geen zin meer om om te draaien en zijn toen maar doorgereden naar ons hotel (Comfort Suites) in Niceville. We hebben een mooie suite en ook hier was de ontvangst weer allerhartelijkst. Van de receptioniste kregen we bij het inchecken een flesje water en een zakje chips omdat we rewards gasten zijn, leuk!
We hebben de reistassen op de kamer gezet en zijn toen weer vertrokken. Vlak naast het hotel ligt de Turkey Creek met een boardwalk trail langs de rivier. Ook deze was weer de moeite waard. Wel af en toe een enorm kabaal van fighter planes die aan het landen waren. Hier ligt namelijk een hele grote vliegbasis: Eglin Airforce Base.

    
kamer 313, Comfort Suites, Eglin AFB, Niceville

Het hotel had vanavond een manager's reception en dat hield in dat er pizza, nacho's, dipjes en drankjes aangeboden werden. Er waren 3 soorten pizza en die waren erg lekker. Na een half bekertje bier begon ik zowaar al een beetje zat te worden, tijd om te stoppen dus. Later nog een koek gehaald bij de receptie en even gekletst met Debra (van de manager's reception).

Het weer: zonnig, later een stevig briesje, 67 graden.

Voor het vervolg van onze reis, klik hier.