| |
Florida,
Georgia & South Carolina 2014
|
Woensdag, 19
februari 2014
Mangrove en Keys
Gisteravond hebben we nog buiten gezeten met een frozen
piña colada en een kaarsje aan.
Ik had voor vandaag de wekker ingesteld, alleen vergeten
hem aan te zetten.... maar gelukkig werd Jacky rond half 7 wakker en
riep ze ons ook. We hebben 2 croissantjes belegd met gebakken ei, kaas
en bacon, voor onderweg. Koffertje mee, koeltas gevuld en om half 8
reden we richting Tampa. Twee uur later kwamen we aan bij Robinson
Preserve bij Bradenton. We hebben hier een deel van de lange trail
gelopen, ik vond het ontzettend mooi, het is een Key vegetatie,
mangroven, water en eilandjes. Er was een hoge uitkijktoren en het
uitzicht was geweldig. We zijn nog doorgelopen tot aan de baai (manatee
River) en alweer: wow. Omdat we nog andere parkjes wilden doen zijn we
toen terug gelopen. We hebben een uurtje gelopen. Qua dieren hebben we
vooral veel vogels gezien, turkey buzzards en allerlei watervogels. We
hadden hier best langer willen rondlopen, maar hebben een goede indruk
gekregen van deze Preserve.







Hier een paar
minuutjes vandaan ligt De Soto National Memorial, een klein parkje met
wat historie, maar wij kwamen voor de trail, kort maar heel mooi! Blij
dat we het hebben gedaan. De natuur hier is weer helemaal anders dan we
tot nu toe hebben gezien.




De 3e
Preserve van vandaag was Emerson Point Preserve, ietsje noordelijker
maar nog steeds ten zuiden van de Sunshine Skyway Bridge. Hier zijn we
eerst naar het eind gereden, wat een bofkonten, die pensionado's die
hier met hun stoeltje op een prachtig stukje strand mét uitzicht zaten.
We zijn vervolgens een stukje terug gereden en hebben een trail gelopen
van weer een uurtje. Mooi langs de baai en een binnenwatertje, over een
pad en later over een boardwalk. Ook hier was een uitkijktoren met mooi
uitzicht.
Wildlife in dit park naast alle vogels (ook visarenden): 2 horseshoe
crabs en een zeester. Ook deze preserve is geweldig mooi!
Dankzij Elstars hebben we deze 2 preserves gevonden (op hun blog) en we
vonden hun foto's zo mooi dat we zijn gaan kijken of we dat konden
inplannen. Dus bij deze Elstars: BEDANKT!!!!




We wilden
voor de picknick naar Fort de Soto State Park, we zijn er in 2008
geweest en we vonden er toen niks aan, maar we wilden het nog eens
proberen. We zagen een heleboel grote parkeerplaatsen aan de kant van
het strand (met snacks te koop), wat een kermis. Dat is niet wat wij van
een State Park verwachten. Gelukkig vonden we aan de kant van het
binnenwater toch een leuke plek om te picknicken en we zaten daar
prachtig. We hebben met ons vieren geluncht, een wasbeer heeft er de
hele tijd bij gezeten. Na het eten zijn we even naar de waterkant
gelopen, plastic muurtjes aan de waterkant, nee, jammer hoor.
Toch nog even bij het fort gaan kijken, niet mooi (ze moeten het nog
restaureren) en toen naar het strand gaan kijken, ook niks bijzonders.
We snappen de ophef niet. De strandjes bij Robinson Preserve zijn echt
véél mooier. Dus Fort de Soto heeft zijn herkansing gehad en valt onder
de categorie: been there, done that, didn't bother to get the t-shirt.
Ik had wel spijt dat we dit hebben gedaan want we waren nu te laat voor
de Sunken Gardens en dat had ik liever gezien.

Toen naar
Downtown St. Petersburg, wat een rust hier, om het Dali Museum van
buiten te zien. Parkeren kostte $ 5, alleen parkeren! We hebben de auto
aan het water gezet voor $ 0,75, met uitzicht op de Pier (die wordt
gesloopt). We zaten nu aan de goede kant van het Dali Museum, we zijn
even in het winkeltje geweest en hebben koffie gedronken op het terras.


Toen was het
nog een stukje naar het hotel, het La Quinta. We hebben een mooie grote
kamer. Om 17.30 uur zijn we gaan eten bij Denny's, weer een Fried Fish
Platter voor Jacky en mij en een Bourbon Burger voor René. Lekker weer.
In het hotel het verslag gemaakt en wat tv gekeken.
Donderdag, 20
februari 2014
Weer 2 state parks en een kleine mishap
Rond 7 uur werden we wakker en na een karig (maar toch
voldoende) ontbijtje hebben we het La Quinta hotel in St. Petersburg
verlaten om naar Honeymoon Island State Park te gaan. Grotendeels via
weg 19, wat toch eigenlijk een ellende blijft.
Wat een mooi park is dit Honeymoon Island. Zo anders dan Fort de Soto
gisteren: lekker rustig, geen kermis en er was een hele mooie wandeling
om te lopen. We begonnen bij de allerlaatste parkeerplaats op het eiland
en hebben de Osprey Nature Trail gelopen. Zoals de naam al zegt hebben
we er ontzettend veel ospreys (visarenden) gezien. Zowel in veel nesten
hoog in de bomen als al schreeuwend en vliegend door de lucht. Er stond
langs het pad ook een bord dat er een koppel bald eagles in een
nest zat en dat dit deel was afgezet. Maar, we hebben ze gezien hoor.
Prachtig! We hebben ook een stuk gelopen van de Pelican Cove Trail en we
hebben weer ontzettend genoten van de mooie natuur en de rust.







Toen...
Toen we bijna weer bij de parkeerplaats waren, brak me ineens het klamme
zweet uit. Er viel me in dat ik mijn rugzakje in de auto had laten
liggen omdat er niets in zat dat ik onderweg nodig had. Tja, de
autosleutels zaten er wel in!!! Nadeel van die auto's hier is dat je de
deuren dicht (en op slot) kunt doen als de algemene vergrendeling er al
op zit. Wat nu??? Toen we bij de auto waren heeft Jacky gebeld met Alamo
en nadat alle gegevens van ons, de auto en onze locatie waren genoteerd
werd ons beloofd dat het maximaal een uur zou duren eer er iemand van
een garage zou komen om de deur te openen. We hebben 45 minuten
moeten wachten, maar we zaten lekker: op de picknickplaats, in de
schaduw en in gezelschap van een armadillo die het zelf héél druk had
met snuffelen en grabbelen in de grond. Grappige diertjes zijn dat
toch en we hebben hem ook nog even geaaid, gewoon om even zijn huid te
voelen. Elk nadeel heb z'n voordeel,
toch?
Nadat de auto
weer open was hebben we de meneer van de garage gelijk de staalkabel
waar de autosleutels aan zitten laten doorknippen en heeft Jacky ook een
stel sleutels in haar tas gedaan. We hadden inmiddels wel honger
gekregen en hebben op het gras nog lekker ons broodje van de Subway
opgegeten.


Gelukkig maar
dat we inmiddels al hadden besloten om Lettuce Lake Park te schrappen.
Daar hadden we door deze mishap ook geen tijd meer voor. Dus, maar
gelijk door naar Hillsborough River State Park, via Tampa. Wanneer
zouden ze daar nou eens klaar zijn met al die wegwerkzaamheden? Het is
er altijd een pokkezooi.
Ook dit was
weer een schitterend park en weer heel anders dan de vorige. Er loopt
een rivier door het park (hence the name) met zelfs een kleine waterval
(het zijn meer rapids dan watervallen).
Ook hier hebben we weer de nodige wildlife gezien, zoals een bruine slang
die gekruld op een paar takjes in een boompje lag en een redelijk grote
alligator die aan de overkant van de rivier lag uit te rusten. Het was
weer mooi!!!







Daarna zijn
we via diverse binnenwegen richting huis gegaan. Erg eentonig zijn die
wegen hier wel. Eerst hebben we nog wat
boodschapjes gedaan bij de Publix op Berry Road aan de 27. Natuurlijk
daar ook even een proevertje gedaan bij de mevrouw die daar stond te
koken. Altijd lekker.
Thuis lekker
met onze kont in de spa gezeten en we hebben zelf gekookt. Steakje met
wat coleslaw en als toetje een stukje blueberry pie.

Vrijdag, 21
februari 2014
Beetje gelanterfant in Kissimmee
Wat leuk om te lezen, zien, horen, dat we andere
Floridagangers inspireren tot het ontdekken van de prachtige natuur
hier. Wij zijn echt geen geoefende en ervaren hikers maar gewone huis,
tuin en keuken wandelaars en de trails die wij doen zijn maximaal 70
minuten geweest (incl. fotomomentjes). Qua wildlife is het natuurlijk
een kwestie van op de juiste plek op het juiste moment zijn, maar ook
zonder wildlife is het mooi.
Vanochtend
weer om half 7 opgestaan, maar gisteren lag ik ook weer op tijd erin.
Heerlijk geslapen!
Op Facebook zag ik dat Emma weer ziek was dus even geskyped. Over een
week zijn ze hier, leuk!! Onze dagen Themeparks beginnen zondag, ook
leuk.
Het heeft wat gedruppeld en is de hele dag bewolkt, maar wel erg warm.
Na een ontbijtje thuis zijn we naar de Walmart aan de 535 gereden, daar
zijn we in al die jaren nog nooit geweest. We hebben er niet zo veel
gekocht.
Daarna naar de clearance van Converse en Nike, de Dollar Tree, allemaal
aan de 192, oostelijk van de I-4. Bij Converse hadden ze leuke schoenen,
we wachten tot Emma en Mariecke er zijn, we hebben wel kortingsbonnen
gekregen. Bij de clearance van de Nike hadden ze geen schoenen onder de
$ 50, dat vonden we te gortig. Nog wat kleine spullen gekocht bij de
Dollar Tree (vloer- en wc-reiniger, dat staat hier niet, kaarten en
ponchos). Toen zijn we even naar Country Creek gereden, langs de door
Sonja gehuurde villa. De auto stond op de oprit, dus we dachten we
bellen even aan, komt het niet uit dan horen we het wel. Ze stonden op
het punt om naar Animal Kingdom te gaan dus we zijn maar 10 minuutjes
daar geweest, maar, we hebben elkaar tenminste even ontmoet!
Daarna even bij Ina langs, maar zij waren niet thuis. Dus zijn we naar
de Walmart om de hoek gegaan want we moesten nog suiker hebben. De buit
bij deze Walmart was: 3 korte broekjes (ohhhhhhhh wat ben ik daar blij
mee), 3 t-shirts, 1 topje, 2 paar schoenen in flitsende kleurtjes en
heel wat goedkoper dan Nike, ondergoed, een tankini, vele smaken m&m's,
4 potjes kruiden.

We hadden
honger en zijn naar Cici's gegaan, daar hadden we een Groupon van. Prima
gegeten. Op weg naar huis zijn we langs Emerald Island gereden om te
kijken naar de townhomes, we hadden er nl. 2 op het oog voor een
toekomstig langer winterverblijf. Helaas bleken de terrasjes achter van
formaat "ieniemienie" te zijn en dus niet voor ons geschikt. Bummer.
Toen naar Lindfields want hier hadden we ook 2 mooie aanbiedingen van
liggen, we begrijpen nu ook waarom die prijzen zo laag waren, wat een
vreselijke onderkomen meuk! Daar zouden we ons niet prettig voelen. Dat
een wijk ouder is, is niet erg, maar zo verloederd als ze soms zijn.....
Toen terug naar huis om te skypen met Mariecke die haar moeder voor iets
nodig had ;-). De dames vinden het skypen met ons wel gezellie. Wij ook
met hen trouwens.
We hebben even het huis gestofzuigd, wc's gepoetst en gemopt. Nou ja, de
mop is een ramp. De vloer is hier behoorlijk smerig, die heeft
waarschijnlijk nog nooit een mop gezien. Wij poetsen onze gîtes toch
héél wat beter dan de management companies hier de huizen poetsen. Ons
idee van schoon is toch net iets anders.
We vinden dit wel het prettigste huis waar we tot nu toe in gezeten
hebben. Ik had de management company gevraagd of ze een droogrek hadden
en een dag later stond er een nieuwe voor ons klaar. De meubelen zijn
fatsoenlijk van kwaliteit, de ruimte is prima, slaapkamers ruim,
badkamers ruim, terras ruim en we hebben veel meer privacy hier door de
muur aan de zijkant van het terras. Het pad om het meer, wat achter de
huizen loopt stoort niet. En het is stil hier, geen gillende kinderen.
Wij zitten hier op een prima plek!


Om 15.45 uur
zijn we weer vertrokken. Naar Downtown Disney. We hebben hem deze keer
helemaal op en neer gelopen. Ik heb eindelijk een mooie zilveren ring
gevonden en meteen gekocht. Ook hebben we voor Mariecke nog een
armbandje gekocht. Verder gewoon lekker rondgelopen, het was gelukkig
niet zo heel druk.
Thuis pulled chicken en aardappelpuree (schuif het maar in de magnetron)
gegeten, echt lekker!! Nog een stukje blueberry pie als toetje, prima
geregeld.

Klik hier
voor het vervolg van onze
reis
|